Bijbelboek ROMEINEN 12-16

ROMEINEN

INDELING VAN DE ROMEINEN-BRIEF

De brief van Paulus aan de Romeinen kan ingedeeld worden in vier gedeeltes:

  1. Romeinen 1-4 Het evangelie van zonde en genade en geloof
  2. Romeinen 5-8  Hoop als gevolg van de rechtvaardiging door geloof
  3. Romeinen 9-11 Het evangelie vervult Gods belofte aan Israël
  4. Romeinen 12-16 De praktijk van het leven als christen

In het laatste gedeelte gaat het over de praktijk van het leven als christen. Paulus bespreekt meerdere aspecten van een leven als gelovige: in de kerk, in de wereld, als zwakke en sterke christenen.

Crosspaint – Romans 12-16 – The Practical Christian Life

Leven in dienst van God (Romeinen 12)

Broeders en zusters, met een beroep op Gods barmhartigheid vraag ik u om uzelf als een levend, heilig en God welgevallig offer in zijn dienst te stellen, want dat is de ware eredienst voor u. (of: verstandelijke godsdienst) (Romeinen 12:1 NBV)

De praktijk volgt nu op de theorie/theologie. Paulus verwijst naar de theorie uit de vorige hoofdstukken, alles wat hij tot nu toe heeft geschreven. De genade van God moet gelovigen motiveren een totaal ander leven te gaan leiden. Christenen moeten zich niet aanpassen aan deze wereld, maar veranderen door de gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van hen wil.

Overdenking Paul Visser – Een levend offer (Romeinen 12:1c)

Paulus vindt het belangrijk dat christenen bescheiden zijn en een eenheid vormen. Dat maakt hij duidelijk met het beeld van het lichaam van Christus (12:3-8). In de kerk vind je tegelijkertijd eenheid en diversiteit, dat laat Paulus zien met dit beeld.

Onderlinge liefde (Romeinen 12:9-21)

Alles wat Paulus zegt kan samengevat worden met de oproep om lief te hebben. Met liefhebben bedoelt Paulus niet zozeer liefdevolle gevoelens, maar liefdevol gedrag, zoals het helpen van anderen. Als je iemand helpt vanuit het motief om God gehoorzaam te zijn, volgt de liefde voor die persoon vaak vanzelf.

Overheid en naaste (Romeinen 13)

Hier geeft Paulus adviezen over de manier waarop christenen zich tegenover de overheid en gezagsdragers moeten opstellen. Het ‘zich onderwerpen’ houdt in dat ze het gezag van de overheid moeten erkennen en wettelijke eisen houden, zolang ze niet in strijd zijn met Gods wetten. Maar Paulus waarschuwt ook niet dezelfde fout te maken als eerder, toen de Joodse christenen na rellen weggejaagd werden uit Rome.

Romeinen 13:8-10 gaan over de relatie van christenen met de wet van Mozes. Wie de ander liefheeft, heeft de wet vervuld, dat is wat God van een christen wil.

Verdraagzaamheid en eensgezindheid in de gemeente (Romeinen 14-15:13)

Paulus gaat hier in op twee praktische onderwerpen die spanningen tussen de Joodse christenen en heiden-christenen opriepen:

  • voedsel: sommigen aten alleen groenten en anderen aten alles (ook vlees en wijn)
  • sommigen hielden de sabbath en voor anderen was de zondag een speciale dag

Paulus maakt duidelijk dat in bijzaken ieder christen zijn eigen geweten mag volgen. Hij zegt ook dat we mensen met een zwak geloof moeten aanvaarden, zonder hun overtuiging te bestrijden. Je kunt jezelf ook beperken in het doen en laten van bepaalde dingen, in het belang van de ander. Hij neemt hierbij Christus als voorbeeld.

In vers 8-13 legt Paulus nog een keer uit dat het altijd al Gods bedoeling is geweest dat Jood en heiden één familie vormen.

Ik bedoel dit: Christus is een dienaar van de Joden geworden om hun te tonen dat God trouw is en om de beloften aan de aartsvaders te vervullen, maar hij is ook gekomen om de heidenen in staat te stellen God te loven om zijn barmhartigheid, zoals geschreven staat: ‘Daarom zal ik u prijzen onder de heidenen, psalmzingen ter ere van uw naam.’ En verder staat er: ‘Verheug u, heidenen, samen met zijn volk.’ En er staat ook: ‘Loof de Heer, alle heidenen; prijs hem, alle volken.’ En verder zegt Jesaja: ‘Isaï zal een telg voortbrengen: hij die komt om over de heidenen te heersen; op hem zullen zij hun hoop vestigen.’ Moge God, die ons hoop geeft, u in het geloof geheel en al vervullen met vreugde en vrede, zodat uw hoop overvloedig zal zijn door de kracht van de heilige Geest (NBV).

Romeinen 15:14-33

Hier schrijft Paulus waarom hij deze brief schreef en waarom hij de gemeente nog niet heeft kunnen bezoeken. Ook vraagt hij om voorbede.

Groeten en waarschuwingen (Romeinen 16)

Paulus groet veel mensen en zegt over bijna elk persoon iets specifieks, hij denkt aan hen. Hij noemt ook vijf plekken waar de gemeente bij elkaar komt en dit vertelt ons iets hoe de christenen dit toen organiseerden. De heilige kus in vers 16 is een uiting van broederliefde onder elkaar, maar de dwaalleraars moeten uitgesloten worden uit de gemeente.

Opwekking kids 119 – Jij hoort bij Mij

Literatuur

Folder-ETS-2019-2020

Jouw reactie stel ik op prijs en wordt z.s.m. geplaatst

%d bloggers liken dit: